MIE Fan Fiction

ผู้เป็นที่รักและผู้เป็นฝ่ายรัก’

 

1.

“มันไม่ได้พิเศษอะไรมากนักหรอก  อาหารเช้าพื้น ๆ”

            “พิเศษสิครับ”

                “ฉันว่ากับนาย  มื้อไหน ๆ ก็พิเศษทั้งนั้น  หรือนายไม่รู้สึกแบบนั้น...”

                นี่ควรเป็นบทสนทนาหยอกเย้าของคู่รัก

                บทสนทนาเบา ๆ แทรกเสียงหัวเราะ  ท่ามกลางบรรยากาศสบาย ๆ ยามสาย  ในบ้านอวลกลิ่นเบคอนทอดและแพนเค้กทำใหม่

                ทุกอย่างสวยงามลงตัว  ราวกับตอนจบของละคร

 

                ละคร

 

                ความจริงแล้วฉากแสนสุขนี้ก็เป็นเพียงละครฉากหนึ่ง

                ละครที่ต่างฝ่ายต่างเก็บซ่อนความรู้สึกของตน  เพื่อถนอมความรู้สึกของอีกฝ่าย

               

2.

เซอร์กานชินกับการสวมหน้ากาก

            อย่างที่สายลับทุกคนเป็น

                การต้องทำงานที่เลี่ยงไม่พ้นการแฝงตัวในกลุ่มเป้าหมายเพื่อล้วงข้อมูลทำให้เขาชินกับการหลอกลวง  เขาถูกฝึกมาเพื่อหลอกลวงอย่างแนบเนียนอยู่แล้ว

                ชิน...ไม่ใช่ชินชา  และไม่ใช่ชื่นชอบ

                กระนั้น  เขาก็ยังทำเป็นบางครั้งเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่เขารัก

                เมื่อโกหกปฏิกิริยาทางกายจะเป็นอย่างไร...ทั้งเขาและ M ต่างก็ถูกฝึกมาให้สังเกตออก  และถูกฝึกจนเก็บซ่อนปฏิกิริยานั้นได้อย่างมิดเม้น

                หากจงใจหลอกลวงให้หลงเชื่อ  ทั้งเขาและ M ล้วนทำได้แนบเนียน

                ...และทำได้แนบเนียนยิ่งกว่า  เมื่อต้องแสร้งมองไม่เห็นการหลอกลวงของอีกฝ่าย

                M พยายามที่จะหลอกลวงว่ามีความสุขเมื่ออยู่กับเซอร์กาน

                เซอร์กานเองก็พยายามที่จะหลอกลวงว่ามีความสุขเมื่ออยู่กับ M

                เรามีความสุข

                นี่คือสิ่งที่ทั้งคู่หลอกลวงกันและกัน  บทสนทนาที่เต็มไปด้วยการกระเซ้าเย้าแหย่และความสนิทสนมนั้นเหมือนบทสนทนาของคู่รักจนเกินไป  การสัมผัสกันและกันด้วยความอ่อนโยนและความเร่าร้อนนั้นสมบูรณ์แบบจนเกินไป

                ทั้งหมดเป็นเพียงบทละครสดที่นักแสดงส่งรับต่อกันได้อย่างแนบเนียนเท่านั้น

               

คุณทรมานที่ต้องแยกจาก ‘คนรัก’ ของคุณ…คุณโหยหาเขา

            นี่คือคำพูดที่เซอร์กานไม่ได้พูดออกมา  ในเมื่อ M พยายามอย่างเต็มที่ที่จะทำให้เห็นว่ามีความสุขเมื่ออยู่ข้างเขา  เขาก็ควรเคารพความตั้งใจนั้น  การที่คนคนหนึ่งสามารถยิ้มอยู่ได้แม้ในใจโหยหาอีกคนหนึ่งอย่างยิ่ง...คนคนนั้นต้องมีความมุ่งมั่นแรงกล้าและมีความอดทนที่เหนือกว่าระดับปกติ  การที่จะอดทนได้ถึงระดับนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

                M เคยพูดว่า  อยากที่จะรักเขา…และกำลังพยายามที่จะรักเขา

                เขาเชื่อว่า M ไม่ได้หลอกลวง

                การกระทำที่ผ่านมาทั้งหมด...หลังจากคืนนั้น...คือข้อพิสูจน์

                เขาทั้งซึ้งใจและเจ็บปวด

                เขาซึ้งใจที่คนที่เขารักพยายามทำเพื่อเขา  และเจ็บปวดที่อีกฝ่ายต้องทรมานด้วยการนั้น

                นอกจากนั้น  เขายังเข้าใจ

 

                การเลิกรักใครสักคน  ยากกว่าการเริ่มรักใครสักคนหลายเท่า

                การมอบความรักให้บุคคลอื่นในขณะที่ยังรักใครอีกคนอยู่อย่างลึกซึ้ง...ยิ่งแทบเป็นไปไม่ได้

 

                ในเมื่อ M พยายามเพื่อเขามากถึงขนาดนี้แล้ว  เขาก็ควรตอบสนองด้วยการมีความสุข...แม้จะมีความสุขอย่างแท้จริงไม่ได้  แต่อย่างน้อยที่สุด  ก็ต้องแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่ามีความสุขเช่นกัน

                ความเจ็บปวดทั้งหมด  เก็บไว้ข้างใน

                อย่าให้เห็น

                นี่คือการแสดงในฝั่งของเขา

                ต้องทำให้ได้

               

3.

การรักคนที่ไม่อาจรักเป็นความเจ็บปวด…

            การเห็นคนที่ตนรักเจ็บปวดเพราะห่วงหาคนอีกคนหนึ่งซึ่งไม่มีวันได้อยู่ร่วม...ผู้เป็นศัตรู...ก็เป็นความเจ็บปวดเช่นกัน

                แม้ M จะอยู่ในอ้อมกอดของเซอร์กาน  แต่ในเมื่อเขาไม่ใช่บุคคลผู้นั้น  แม้ว่าจะมีความรักปรารถนาดีเท่าไรก็ย่อมไร้ความหมาย...ไม่อาจเยียวยาอีกฝ่าย

                เขาไม่ใช่คนคนนั้น

                เขาไม่มีวันได้รับความรักที่เท่าเทียม...และไม่มีวันปัดเป่าความเจ็บปวดของคนที่เขารักให้หายไปได้

                เพราะเขาไม่ใช่คนคนนั้น

               

                แม้อยากรักษาหัวใจที่เจ็บปวดของไมลส์เท่าไร  เซอร์กานก็ไม่สามารถทำได้

                ไม่มีใครสามารถเยียวยารักษาสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในมือตน

 

                หากจำเป็นต้องต่อสู้ตัดสินกับ ‘คนรัก’ ของผู้เป็นที่รัก

                ถ้าหาก...ไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้อื่น...เขาจะเป็นฝ่ายตายเอง  นี่คือความเห็นแก่ตัวของเขา

 

                หากต้องทนเห็นสีหน้าเศร้าโศกของผู้เป็นที่รักเมื่อทราบข่าวการตายของ ‘คนรัก’  สู้เป็นฝ่ายตายเอง...ยังยากน้อยกว่า

 

4.

นี่เป็นทางที่จะทำให้เราทั้งคู่เจ็บปวด

                M เคยบอกเซอร์กานเช่นนั้น

                ...และมันก็เป็นเช่นนั้น

                แต่มันก็เป็นทางที่เขาเลือกแล้วและจะไม่ถอยกลับ

 

แหวนของ M ถูกนำมาร้อยกับสร้อยของเซอร์กาน...เอเจนต์รหัส 006 

                เขาขอของดูต่างหน้ายามต้องห่างไกลกัน  แหวนวงนี้คือสิ่งที่ M มอบให้  เป็นสิ่งสำคัญ

                เขาสวมมันติดตัว  แม้เวลาที่อยู่ใกล้กับเจ้าของ

            สัมผัสยะเยือกของมันทำให้อกของเขาชา  แต่ทำให้หัวใจของเขาอบอุ่น

               

พรุ่งนี้เขาจะยิ้มให้ M

            ยิ้ม  บอกอีกฝ่ายว่าเขามีความสุขแค่ไหน

                เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำได้เพื่ออีกฝ่ายในตอนนี้

 
 
****************************************
 
EVE: แต่งแฟนฟิคชั่นที่มาจากคาแรคเตอร์ที่ตัวเองลงเองนี่ให้ความรู้สึกแปลก ๆ ดี  ฟิคนี้เราไม่เน้นคุณภาพ ! เราไม่เน้นปริมาณ ! เราไม่ติดเรท ! เราเน้น....เอ่อ.... (แล้วเราเหลืออะไรให้เน้นบ้าง...โธ่โถ orz) 
เอาเป็นว่าเน้นความสนุก (ของคนแต่ง) แล้วกันค่ะ  รวดเดียวเลยไม่มีทวน 555+
////////เฟดหนีไป

Comment

Comment:

Tweet

เรากลับมา...............

คนอื่นอ่าน  หรือหมีอ่านเองบางทียังรู้สึกว่านี่มันช่างเป็นเรื่องประชดประชัน เหมือนจะ....ยังไงล่ะเว้นคำไว้เติมในช่องว่างเพราะอธิบายไม่ถูก  แต่สรุปแล้วมันเป็นเรื่องจริง  

ที่จริงไม่มีทางเดินไหนไม่เจ็บหรอก แต่ก็จะพูดอีกทีอยู่ดีว่ามันเจ็บ  มันไม่เจ็บแบบเอามีดมากรีดแทง มันเจ็บหน่วงๆ ทั้งเจ็บทั้งซึ้งใจอย่างที่ว่านั่นแหละ มันไ่ใช่ความสัมพันธ์ที่เดินไปตามทางแบบผ่านจุดที่หนึ่งไปจุดที่สองจากนั้นก็ วอลล่า~~  ถึงทางออกของทุกอย่างแล้ว  มันไม่ใช่เรื่องโกหกท่านก็ไม่ได้โกหกอะไร คุณเซอร์กานก็ไม่ได้โกหกอะไร  เพราะต่างคนต่างรู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่เลือกกันนี่จะทำให้เจ็บทั้งคู่  ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย  แค่เลือกที่จะไม่ต้องไปนึกถึงมัน  เพราะจริงๆ แล้วก็ไม่จำเป็นต้องยกมาเป็นประเด็น  รู้กันดีอยู่แล้วทั้งคู่...
ไปๆมาๆ หมีก็รู้สึกว่าพูดวนมาที่เก่า  แต่สุดท้ายไม่มีอะไรจะทำได้นอกจากทำให้ "รู้" ว่าเขามีความสุข  ตลอดมาความสุขของคุณเซอร์กานมีเพราะแค่ได้มองท่านได้เป็นห่วงอยู่ไกลๆ อยู่แล้ว โดยที่ท่านไม่ได้ทำอะไรให้เลย  และตอนนี้ท่านทำถึงขนาดนี้แล้วด้วย  จะไม่มีความสุขได้ยังไง  ... แต่อย่างที่บอกบางอย่างมันเป็นเรื่องที่รู้กันดีอยุ่แล้วและไม่จำเป็นต้องพูด

#8 By akua on 2013-04-05 21:44

เม้นดีๆไม่เป็นเหมือนกัน ฮือ...
แต่ว่านะ เม้นพี่เกตุใช่เลย อ่านแล้วกุมอก มันออฟฟิเชี่ยลจริงๆ มันคือความจริง เจ็บแทนอ่ะ 
(.____. /ถอนหายใจ

#7 By Digitkame on 2013-03-29 19:47

เราเศร้า

เรา

ไม่เม้นต์!!!
#มาเม้นต์งอแงแล้ววิ่งหนีไป   นี่ไม่ใช่แฟนฟิคชุ่นนนน   มันคือ fact ไม่ใช่ fiction  มรั่ยยยย

/เสียสติจากไป

#6 By akua on 2013-03-29 01:09

ถ้าถามเราเราว่านี่ไม่ใช่แฟนฟิค แต่เป็นออฟฟิเชียลเลยมากกว่าอีว่าว๊า orzzzz
ตลอดเวลาที่เราเห็นคู่นี้น่ะ
เราสงสัยเสมอว่าเซอร์กานรู้หรือเปล่าว่ายืนอยู่ตรงไหน 
ซึ่งเราดีใจที่เซอร์กานรู้
แล้วมากุมอกอยู่ตรงที่รู้ทั้งรู้...ก็ยังยืนอยู่ตรงนี้
ยอมเล่นละคร ยอมทำเป็นไม่เห็นสิ่งที่ทำให้ตัวเองเจ็บ
เจ็บที่ไม่มีทางเป็นคนคนนั้น
เจ็บที่ไม่มีทางที่จะได้รับสิ่งที่ตัวเองต้องการ
แต่ก็ให้ได้

เป็นสิ่งที่คนที่ถูกรักไม่มีวันเข้าใจเลยจริงๆ

/กอดเซอร์กานกับอีว่าว๊าแน่น  ๆอีกที

#5 By [MIS]Mia/ [BT]lili on 2013-03-28 19:37

หนาวไม่ไหวกับทุกสิ่งในฟิคนี้ o<--<
หนาวเม้นท์ฟิคดีๆไม่ค่อยเป็น /ส่วนมากไม่ค่อยได้เม้นท์ด้วย /ซับ

ท่อนที่หนาวทวิตให้มันเชี่ยมาก /น้ำตาไหล

ไม่ได้อยู่กับคนที่รักแถมยังเป็นศัตรูกัน
หรืออยู่กับคนที่รักแล้วเห็นเขาเจ็บปวดเพราะคิดถึงคนที่เขารักอยู่ตลอดเวลา
... ไม่รู้แบบไหนเจ็บกว่ากัน

#4 By Kid [Naokun] on 2013-03-28 15:36

"หากจงใจหลอกลวงให้หลงเชื่อ ทั้งเขาและ M ล้วนทำได้แนบเนียน
...และทำได้แนบเนียนยิ่งกว่า เมื่อต้องแสร้งมองไม่เห็นการหลอกลวงของอีกฝ่าย"



โอย มันดราม่าผุดๆไปเลย หัวใจจะไม่ไหวแล้ว หลอกคนอื่น หลอกกันและกันยังไม่พอ พวกเขายังหลอกตัวเองอีก มันชี้ให้เห็นว่าบอบช้ำกันมามากแค่ไหนอ่ะ


" การมอบความรักให้บุคคลอื่นในขณะที่ยังรักใครอีกคนอยู่อย่างลึกซึ้ง...ยิ่งแทบเป็นไปไม่ได้..."


ตรงนี้เหมือนตอกย้ำกันเลยว่าเอ็มยังคงไม่ลืมเอส แล้วเซอร์กานก็รู้จุดนั้นดีแล้วก็พยามที่จะยืนหยัดอยู่เคียงข้างไม่ไปไหน พยามที่จะเข้าอกเข้าใจในตัวของเอ็มและการกระทำนั้นๆ ต่อให้เห็นว่าการที่เอ็มจะหันมารักตัวเองนั้นเรียกว่าแทบจะเป็นไปไม่ได้ก็ตาม แบบเซอร์กานทำทุกอย่างเพื่อเอ็มจริงๆอ่ะ


"แม้จะมีความสุขอย่างแท้จริงไม่ได้ แต่อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่ามีความสุขเช่นกัน" - ประโยคนี้โครตจี๊ดเลย
มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมากกับการที่เอ็มต้องพยามรักคนที่เขาไม่อาจจะรักได้

จุดนี้เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพวกเขาทั้งคู่ถึงได้เลือกเดินกันมาที่จุดนี้ อยากจะให้ความพยามของเอ็มทำได้ในสักวันนะคะ แต่ไม่อยากให้พวกเขาหลอกตัวเอง

ตอนนี้ในสายตาอ่ะคิดว่าเอ็มยอมรับเวอร์กานแล้วนะ แค่เพียงว่าเขาไม่สามารถที่จะลืมเอสได้ก็เท่านั้น แต่การที่เซอร์กานรักเอ็มได้ถึงขนาดนี้แล้วก็ไม่อยากให้เอ็มพยามเอสเลยนะ เพราะไงๆเซอร์กานก้รักและยอมรับเอ็มในทุกแบบได้อยู่แล้ว เพราะงั้นเอ็มคุณไม่ต้องลืมเอสหรอกนะ แต่รักเซอร์กานให้มากขึ้นก็พอแล้ว


โฮรววว...

กุมอกไปตลอดการอ่านเลย //ฟูมฟายใส่พี่อีฟ

#3 By YUHANKUNG on 2013-03-28 11:18

อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกเซอร์กาน /กอดๆ
การรักคนที่เขาไม่ได้รักมันเจ็บปวดนะ แต่การได้คอยอยู่เคียงข้างเวลาที่คนๆนั้นเจ็บปวดก็น่าอิจฉานะ (ตอบโดยอินเนอร์ /ซับ) 
ชอบประโยคนี้ชะมัด
"แม้อยากรักษาหัวใจที่เจ็บปวดของไมลส์เท่าไร เซอร์กานก็ไม่สามารถทำได้
ไม่มีใครสามารถเยียวยารักษาสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในมือตน "
เราคอมเมนต์ไม่ถูก แต่รู้สึกว่าดีแล้วที่คนที่อยู่เคียงข้างไมลส์ตอนนี้คือเซอร์กาน

#2 By noirpoison on 2013-03-28 10:21

อ่านแล้วอยากกอดเซอร์กานจริงๆ เล้ยยย /กอดแน่นๆ/

คุณอีฟ นี่มันใช่มาก มันเหมือนออกมาจากใจเซอร์กานจริงๆ ไม่ใช่แค่แฟนฟิค

แต่อยากบอกว่าเอ็มไม่ได้เล่นละครน้า ที่เห็นก็ดูมีความสุขดีอยู่

แต่ก็นั่นล่ะ ... เซอร์กานรู้และเข้าใจทุกอย่างดีอยู่แล้ว

คุณอีฟพิมพ์จากอินเนอร์ เราก็สวมอินเนอร์มาอ่าน มันช่างต่างคนต่างเจ็บอยู่ลึกๆ

ท่านน่ะไม่รู้หรอก เบลอท่านไป แต่แจนรักเซอร์กานน้า ,,TvT,,

#1 By ไมลส์ (103.7.57.18|115.67.37.129) on 2013-03-28 10:20