[BT] Gael 008: ผม/รัก/เซ็กซ์

posted on 01 Oct 2009 17:47 by eveba  in Blodwen

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

เกี่ยวเนื่องกับเอนทรี่

[BT] Tatsumi 007 - Needed

[BT] The Third day of Festival

 

Gael : 008 ผม/รัก/เซ็กซ์

               

             หลังผ่านช่วงเวลาน่าสมเพช  ผมคิดถึงแต่เรื่องเซ็กซ์  เข้าขั้นหมกมุ่น

            เวลาผ่านไป  ผ่านไป  ผ่านไป

            ผมยังคงอาศัยอยู่ในบ้านทัตสึมิ

            หากไม่มีมิติเวลามากำกับ  ผมคงคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างในโลกหยุดนิ่งลงเรียบร้อยแล้ว

 

            .

                .

                .

                แสงเจิดจ้าที่ระเบิดบนท้องฟ้าดึงผมกลับสู่พื้นโลกหลังล่องลอยอยู่กลางห้วงอวกาศภายในหัวตัวเองอยู่นานนับอสงไขย  (มิติเวลาในหัวผมแตกต่างจากมิติเวลาบนโลก  มันเคลื่อนไปเร็วกว่า...ผมคิดว่างั้นนะ)

                คลื่นมนุษย์เบียดแทรกระหว่างเรา

                เรา  หมายถึง  ผมกับอามิน่า

                บรรดาคลื่นส่งเสียงดัง อู....อา...  ตื่นตาตื่นใจไปกับแสงสีที่ถูกขีดวาดบนท้องฟ้าเหนือบลอดเวน

                ผมมองกล้ามเนื้อบนใบหน้านับสิบสิบบิดเคลื่อนไปในอากัปกิริยาเดียวกัน  รู้สึกแปลกแยกอย่างช่วยไม่ได้  แม้หากนับกันตามสายพันธุ์...ผมก็เป็นหนึ่งในบรรดาสิ่งที่มารวมตัวกันเป็นคลื่นบนผืนดินที่กำลังเหยียบอยู่นี้

                คลื่นทะลักทลายเข้ามา  ไหลเอื่อย  เบียดเสียด  พัดพาเราไปตามแรงขับเคลื่อนอันนุ่มนวลของมัน  ผมเอื้อมมือออกไป  คว้าจับมือเล็กบางของ อามิน่า เออร์เว่น เอาไว้  เสียงระเบิดดังขึ้นเหนือหัว  แสงสว่างเจิดจ้าส่องต้องคลื่นเป็นประกาย  เสียง  อู....อา...  ดังขึ้นอีกครั้ง

 

                ผมคิดถึงเซ็กซ์อีกครั้ง

 

                สัมผัสกรุ่นร้อนที่เด็กสาววัยรุ่นมอบให้ผมในค่ำคืนที่นับได้ว่าเพิ่งผ่านไปสดๆ ร้อนๆ ยังประทับแน่นอยู่บนร่างของผม  เพชรบนต่างหูรูปกบของเธอหลุดไปหนึ่งเม็ด...ผมสังเกตเห็นเมื่อเราร่วมรักกันเป็นครั้งที่สี่  หลุดไปที่ไหน  หลุดไปได้อย่างไร  ผมไม่อาจตอบได้  บางที  มันอาจจะหลุดไหลลงลำคอผมเองก็เป็นได้

            สะโพกผายหากแต่บอบบางของเธอขยับเคลื่อน  จังหวะเร่าร้อน  ไร้เดียงสา

            ไร้เดียงสาอย่างจงใจ

            ผมบีบเคล้นสองเต้าเต่งตึงของเธอ  โน้มลง  แลบลิ้นตวัดเลีย  ในหูได้ยินเสียงลั่นเบาๆ  ผมไต่เลื่อนไปหยอกล้อกับต่างหูกบเพชรหลุดข้างนั้นอีกครั้ง  เธอหัวเราะ  จั๊กจี้   ตั้งแต่แก้มขาวผ่องลงมาจนถึงอกเจือสีแดงเรื่อ

            ความเยาว์วัยไม่หวนคืนมา  สนุกเสียให้เต็มที่  ใครบางคนเคยบอกผมเช่นนั้น  ในวินาทีที่ผมหลั่งในร่างเธออีกครั้ง...ผมนึกถึงคำพูดของเขา

 

                เซ็กซ์  เซ็กซ์  เซ็กซ์  ไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากเซ็กซ์

 

                กลิ่นดอกไม้อ่อนจางรวยรินจากเรือนผมของอามิน่า  ดวงตาใสกระจ่างของเธอจับจ้องไปยังจุดแสงที่กำลังเลือนลับบนฟ้า  อีกครั้งที่เหล่าคลื่นส่งเสียง อู....อา...

            อย่างไม่ทันตั้งตัว  ดวงตาใสบริสุทธิ์เหมือนกวางคู่นั้นเหลียวกลับมามองผม

                ผมส่งยิ้มให้เธอ

                แสงไฟปะทุบนฟากฟ้า  สาดส่องใบหน้าและร่างเล็กๆ ของอามิน่าให้ผ่องเด่นท่ามกลางชาว ‘อู....อา...’  เธอไม่หลบตาผม  ผมยิ้มค้าง  เพิ่งนึกได้ว่ายังกุมมือเล็กๆ ของเธออยู่

                ผมปล่อยมือเธอ

                ฝูงคลื่นเงียบเสียง  ผมนิ่งฟังความเงียบสูดลมหายใจ...

                “พลุสวยจังเลยนะคะ”

                “อืม”  ผมแทบไม่สนใจมันเลย

                “คุณเกลคะ”

                “...?”  ผมนิ่ง  รอเธอพูดต่อ

                “...ทำไมคุณถึงชอบทำตัวเหมือนไม่อยากให้คนอื่นเข้าใกล้ตลอดเลยล่ะคะ?”

            เพราะผมไม่อยากให้คนอื่นเข้าใกล้ไงล่ะครับ  ผมคิดว่าผมตอบไปเช่นนั้น  แต่บางที  สิ่งที่ผมทำอาจจะแค่ยืนนิ่ง  จ้องมองเธอเหมือนวัวปัญญาอ่อน  อามิน่ากะพริบตา  ขยับริมฝีปาก

                วันนี้  ริมฝีปากของเธอฉ่ำสวย

 

                อามิน่า เออร์เว่น กลัวกบ  --- ความคิดโดดๆ ไม่เข้าที่เข้าทางแล่นผ่านสมองผม

 

                กบเพชรเย็นเฉียบ  แข็งกระด้าง  ให้สัมผัสตัดกับติ่งหูอ่อนนุ่มและอุ่นร้อนของสาวสิบเจ็ด  ผู้ประกาศบอกอายุตนเองอย่างภาคภูมิ

            กลิ่นพิเศษเฉพาะของเซ็กซ์อบอวลทั่วห้องนอน ทัตสึมิจากไปตั้งแต่เมื่อไร...ผมไม่ทันสังเกต

            เด็กสาวเคลื่อนไหว  เคลื่อนไหว...

            ในขณะที่โลกทั้งใบหยุดหมุน

 

                โลกหมุนอีกครั้งเมื่อแสงสว่างจ้าปรากฏบนท้องฟ้า  เสียงดังสนั่นกลบเสียง อู....อา... ของฝูงคลื่นได้เกือบสนิท  แรงสะเทือนเล็กๆ ทำให้กบเพชรในห้วงคำนึงกระโดดเหย็ง

                เส้นแสงที่จำลองเป็นรูปดอกเชอริลเต้นพร่างก่อนเลือนหาย

            ฝูงคลื่นดูจะตื่นตาตื่นใจกับดอกเชอริลจำลองบนฟ้ามากกว่าเชอริลจริงที่สามารถสัมผัสได้บนผืนดิน

                “แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น  อาร์มกลับไม่รู้สึกอย่างนั้นนะคะ”  อามิน่าหันกลับมายิ้มให้ผมเมื่อแสงสุดท้ายจางหายไป

                “แล้วรู้สึกแบบไหน?”  ผมถาม

                “อืม…รู้สึกว่าอยู่ข้างๆคุณแล้วเหมือนจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นละมั้งคะ?” 

                ผมเห็นความปรารถนาดีอย่างบริสุทธิ์ใจในแววตาหญิงสาวเบื้องหน้า

 

                เด็กสาวสิบเจ็ดกล่าวกับผมอย่างบริสุทธิ์ใจ

            “ถ้าคุณรวยกว่านี้หนูคงชอบคุณนะ”

 

                “ทำไม?”

                “อาร์มก็ไม่รู้ค่ะ รู้แต่ว่าอยู่ข้างๆคุณแล้ว มันทำให้อาร์มยิ้มได้…ก็เท่านั้นเอง”

 

            ผมไม่รู้จะกล่าวอะไรนอกจากคำขอบคุณ

 

 

            .

                .

                .

           

 

 

EVE: กลัวจัง  กลัวว่าเอนทรี่นี้จะกลายเป็นเอนทรี่ที่อ่านไม่รู้เรื่อง  สำหรับอีฟนะ  จะอธิบายสิ่งที่อยู่ในหัวเกลออกมาเป็นเอนทรี่สั้นๆ สักเอนทรี่มันยากเอาเรื่อง  ไม่รู้ว่าจะสื่อได้ตรงกับที่ต้องการสื่อหรือเปล่า

ปล. ถึงตอนนี้  ความสัมพันธ์ระหว่าง ทัตสึมิ - เกล - อามิน่า ก็ยังคลุมเครือ  และเอนทรี่นี้ไม่ได้ให้คำตอบที่หลายคน(อาจจะ)อยากรู้  คงจะทยอยเขียนออกมาเรื่อยๆ  ไม่บังคับอะไรมัน

ให้เรื่องมันมีชีวิตของมันไป  เป็นอย่างที่เป็นไปนี่แหละ

ปล. 2 อีฟเองก็ลุ้นเหมือนกับคนอื่นๆ ว่าผลสุดท้ายจะออกมาเป็นยังไง

ปล. 3 ขอบคุณเชคและซินซิน  ที่ให้เกลได้มีบทบาทเกี่ยวข้องกับชีวิตของทัตสึมิและอามิน่านะคะ

Tags: blodwen, bt, fiction, gael, macemer19 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

#1 By oOฉันเองOo on 2009-10-01 18:11

สาวสิบเจ็ดสุดอด....
สุดยอกจริงๆนะ...ตรงดีจริงๆ...ชอบสาวสิบเจ็ดแล้วล่ะ...อ้าง

เห็นความแตกต่างของสาวสิบเจ็ดกับอาร์มอย่างชัดแจ้ง...เอิ้ว....

ความคิดของเกลถึงจะดูมึนๆแต่รู้สึกว่าแบบนี้แหละเกลดี....(เอ๊ะยังไง..sad smile ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงอ่ะ..)

#2 By ครูนริน on 2009-10-01 18:27

อือ เกลกินต่างหู สินะ อืม

อือ สาวสิบเจ็ดมันก๊าววจายยยใช่ไหมล่ะ

อือ ดีแล้วล่า วิ๊ดจะได้มีเพื่อน บล็อคคนอ่านมะรู้เรื่อง
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แต่อ่านรู้เรื่องนะ เข้าใจสิ่งที่บอกด้วยล่ะ

เห็นภาพในหัว ~~ สนุกจัง /กอด

#3 By Nye on 2009-10-01 18:41

อ่านเอนทรี่นี้แล้วรู้สึกว่า หนทางระหว่างอาร์มกับเกลยังอีกไกลนัก ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งเห็นชัด อาร์มใสมากในขณะที่เกลดาร์คมาก

ทางทัตกับเกลก็รู้สึกว่าเหมือนว่าโคจรมาเจอกันชั่วขณะหนึ่ง หลังจากเวลาผ่านไปก็อาจจะไปตามทางของตัวเอง หรือว่าจะเกิดเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นตามเวลาก็ไม่รู้สินะ...

เอ๊ะ แล้วทัตซังกับพูนิก้าล่ะคะ (คลุมเครือหนักกว่าเดิม ต้องเป็น พูนิก้า - ทัีตสึมิ - เกล - อามิน่า สินะเนี่ย)

ยังไงก็เชียร์อาร์มน้า อาร์มสู้ๆ XD

#4 By Cyanic on 2009-10-01 19:00

อู้อ้า ชอบอ่ะ ชอบบบบบ
เนรู้สึกว่าเกลเป็นแบบที่เนคิดไว้นะ คือเป็นคนที่ไม่สมบูรณ์แบบ เป็นคนจริงๆ บางทีความสัมพันธ์กับเพื่อนมันก็มากพอๆกับคนรัก ดีไม่ดีอาจจะลึกซึ้งกว่าด้วยซ้ำ
บางครั้งมันก็ทำให้คนสับสน ไม่ว่าจะกับทัต หรือกับโรแลนด์

แต่กับอาร์ม เธอเป็นแสงสว่างงง ว้าววว ชอบคู่นี้มากๆเลย >///< แต่ก็ชอบคู่เกลกับทัตเหมือนกัน
พอถึงเวลาที่ตัดสินใจจริงๆ เกลคงจะลำบาก เพราะอาร์มก็ดูสว่างสดใสเกิดไปจนไม่อยากให้แปดเปื้อน
ส่วนกับทัต... อืมมม เนคิดว่าเกลรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองน่ะนะ ที่เหมือนกับหลอกใช้ทัตโดยไม่รู้ตัว

ความสัมพันธ์ช่างซับซ้อนจริงๆcry

#5 By Aiden on 2009-10-01 19:12

อั่ก!

รู้สึกกระอักเลือด

โอววว คุณเกล คุณเกล คุณเกล
อาร์ม อาร์ม อาร์ม
คุณท. คุณท. คุณท.

เฮ้อ...อ่านแล้วก็ได้แต่ถอนใจ รู้สึกว่าเกลเป็นคนที่สัมผัสได้นะคะ อาร์มก็เป็นคนที่สัมผัสได้ แต่เมื่อไหร่ที่สองคนนี้จะสัมผัสใจกันได้นะ (แอร๊ก พูดอะไรออกปายยยย sad smile )

เชียร์สองคนนี้ต่อไป! *ทุบโต๊ะ*

#6 By Matilda & Jack on 2009-10-01 20:12

อา ยังคงคลุมเคลืออยู่สินะ /สั่นกึกๆๆๆๆ
เราต้องปล่อยให้ชีวิตมันดำเนินต่อไป เดี๋ยวคงรู้เอง(มั้ง?)

ฮี่ๆๆ /กอดพี่อีฟแน่นนนนนนนนนน
เค้ารู้เรื่องนะ เค้ารู้เรื่องนะ ได้อ่านแล้ว ดีใจจัง
ขอบคุณสำหรับฟิคมากๆเลยค่ะ ว้ายๆ ,,= =,,

ยังไงดีละ เกล อืม ใช่เลย สมเป็นเกล (?)
ความคิดเกลดูกลับไปกลับมา เหมือนวิดีโอที่เล่นกลับไปมาเลยละ
แอบคิดอยู่ว่า เอนทรี่พี่อีฟ ต้องมาแนวๆนี้แน่เลย
แล้วก็ใช่ด้วยล่ะ (ฮา ก็เกลนินะ จริงๆไม่ว่าเป็นใครก็คงแบบนี้ละ)


อา แย่แล้ว อ่านแล้ววี้ดว้ายมาก เม้นไม่ถูกเลย
ส่วนตัวแล้ว ชอบตอนนี้นะคะ ชอบ มาก มากกก
เหมือนได้เห็นอะไรหลายๆอย่างมากขึ้น
ได้เห็นความรู้สึกเกลชัดขึ้น มากๆเลยค่ะ
(ได้เห็นสาวสิบเจ็ดชัดขึ้นด้วยล่าาา 5555)

อย่างเม้นพี่เป้เลย รู้สึกว่า พอยิ่งใกล้ ยิ่งรู้สึกห่างไกล
เพราะได้เห็นความแตกต่างหลายๆด้านที่ชัดมากขึ้น
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น เราก็ยังเชียร์อาร์มนะ!(เอ๊ะ?)
เพราะคนเรา มีส่วนที่แตกต่างกันบ้าง คนเราถึงอยู่ร่วมกันได้ไงละ

มี ในสิ่งที่อีกคนหนึ่งไม่มี
เห็น ในสิ่งที่อีกคนหนึ่งไม่เห็น
และ รู้สึก ในสิ่งที่อีกคนไม่ทันรู้สึก
เพราะแบบนั้นล่ะ คนเราถึงได้เข้าหากัน
เพราะต่างคน ต่างช่วยกันเติมเต็มสิ่งที่ขาดให้กันไงละ
(อา มาเพ้ออะไรตรงนี้ orz)

เหมือนคิดเข้าข้างอาร์มเนาะ?(ฮา)
แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ชีวิตเราก็ต้องปล่อยให้เป็นไปเรื่อยๆ
ลุ้นอยู่เหมือนกันค่ะว่า ต่อไปจะเป็นยังไง แต่ช่างมันเถอะ
มันเป็นเรื่องของอนาคตเนาะ? เวลาจะเป็นตัวบอกเอง

อืมๆ ทัตจะเอายังไงกับเกลต่อไปนะ(เอ๊ะ?)
ความสัมพันธ์คลุมเคลือแบบนี้ แล้วพูนิก้าละทัต! 555

ปล. สู้ต่อไปนะอาร์ม พยายามเข้า!
(พูดให้ตัวเองกระเตื้องสินะ orz
แล้วจะเอายังไงกับอาร์มต่อไปดีหว่า? /อึกก)

#7 By Amina Eirwen on 2009-10-01 20:29

ตัวหนังสือพรึบเลยอ่ะ...
กว่าจะอ่านจบเล่นเอาตาลายเลย sad smile

#8 By Black Hounding on 2009-10-01 22:30

#8
orz
...ว่ารวบสั้นแล้วนะ *กัดผ้าเช็ดหน้า*

#9 By อีฟ on 2009-10-01 22:46

นี่สินะที่เขาเรียกว่า sweet seventeen

#10 By Daughter Of Sparda on 2009-10-01 22:47

ตกลงว่าเกลรักเซกซ์ สินะ เหอะๆ

ฉันชอบคำที่อีฟใช้นะ สมแล้วนี่ยัดเยียดมุราคามิกับนพดลให้อีฟอ่าน
สำนวนเนิบนาบได้ใจฉันจริงๆ แล้วก็มีคำเท่ๆ ที่เชคว่ามันเป็นลักษณะเท่ๆ เวลาอ่านฟิกอีฟ อย่าง คลื่น อู อา อย่างเงี้ย ชอบจัง

ทั้งๆที่สาวน้อยข้างๆก็เป็นมนุษย์ เหมือนกันแท้ๆแต่ก็รู้สึกเด่นขึ้นมา
อารฺมเป็นอารฺม แล้วเกลก็เป็นเกล
อย่างที่คุยๆไว้นั่นแหล่ะ คาแรกเตอร์ ที่อีฟพยายามจะปั้น เป็นแบบที่เชคชอบทุกอย่าง ชอบคนธรรมดาแบบเกลเนี่ยแหล่ะนะ

ว่าแต่หมอนี่มีปัญหานะนี่ -_- ทั้งที่จริงๆแล้วควรจะกลุ้มใจ หรือคิดอะไรซักอย่าง แต่สติเกล อยู่ลอยไกลออกไปแล้วจริงๆ
ไอเรื่องที่เหมือนความคิดไม่เป็น function ของเกล เชคว่ามันสืบยาวนานมาตั้งแต่ตอน โรแลนด์แล้วนะ เชคว่า เกลหลุดไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วอ่ะ ตอน entry นั้นมีเกลที่จ้องนาฬิกาใช่มั้ยละ พอมาถึงตอนนี้ก็รู้สึกว่าเกลยังคงติดอยู่ใน Loop เวลางงๆ นั่นแหล่ะ -_-;; สงสัยจะมีปัญหาจริงๆแล้วนายน่ะ

จริงๆเมืองนี้ควรจะมีจิตแพทย์แล้วนะเนี่ย มีคนอย่างทัตกับเกลอยู่ เปิดคลินิคได้แล้วล่ะ สองคนนี้ต้องการความช่วยเหลือว่ะ

อา เชคชอบที่เกลอธิบายตัวเองว่ายืนเป็นวัวโง่ด้วย อ่านแล้วฮา แต่ก็เห็นภาพตามนั้นจริงๆ

สาวน้อยออกมาเซกซี่ แล้วก็เห็นภาพมาก ฉันชอบมาก ๆ เลยขอบคุณที่ทำให้เชคเห็นภาพสาวน้อยชัดขึ้นมาอีกนิดนะ
(แต่ประโยคที่ว่า "ถ้าคุณรวยกว่านี้หนูคงชอบคุณนะ" มันผิดไปนิดนึง เพราะสาวน้อยที่เช็คคิดไว้ ไม่ใช่เด็กที่จะตกหลุมรักคนรวยหรอก อา แต่ถ้าหมายถึง ชอบ แบบชอบไม่มีะไรลึกซึ้ง เหมือนแบบว่า ชอบให้เลี้ยงหรืออยากได้เป็นป๋าก็โอเคนะ)
อ้ะ หรือว่านี่คือนางเอกที่แท้จริง ฮ่าๆ พออ่านก็รู้สึกว่ามันแหมาะอยู่นะเนีย XD วางใจนะเกล นี่จะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่นายได้เห็นเธอแน่ๆ
>_<

จริงๆตอนนี้เช็คกก็เหมือนอีฟก่ะคนอื่นๆแหล่ะ ที่ไม่รู้ว่าเรื่องมันจะไปต่อยังไงหรือจะลงเอยอย่างไร ... เช็คบังคับทัตสึมิไม่ได้ แล้วจากที่อ่านนี่ก็คิดว่า อีฟก็คงบังคับเกลไม่ได้เหมือนกัน
เพราะงั้นเป็นอย่างที่มันเป็นนั่นแหล่ะ :)

#11 By [ S h e c k ] on 2009-10-01 23:04

รู้สึกว่าสาวสิบเจ็ดคนนั้นมันมีอะไรบางอย่างสิบเจ็ดมันเป็นช่วงสำคัญาำหรับอะไรหลายๆ อย่างนี่นะ

คุณเกล~~ ตกลงอะไรยังไง อะไรยังไง อ่านแล้วอยากรู้

มันเป็นสัญชาตญาณที่ต้องรู้ว่าตกลงพวกคุณเป็นอะไรกันมั้งคะ 55+ แล้วจะรอตอนต่อไปค่ะ


ป.ล.รู้สึกว่าการอธิบายสิ่งที่ตัวละครของเราคิดเนี่ยมันยากเนอะคะsad smile

#12 By akua on 2009-10-01 23:22

big smile open-mounthed smile confused smile sad smile Hot! Hot!
ความหวานไม่ทำใหโลกเงียบเหงา Hot!
ป.ล.อย่าลืมดูเเลสุขภาพของตัวเองบ้างนะขอรับกระผม cry double wink wink surprised smile embarrassed question question question question question question

#13 By หน่วยกู้รัก...พิทักษ์ชีพ on 2009-10-01 23:31

อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิดดดดด

#14 By KUN as [Harao+Rui+Komui] on 2009-10-02 03:19

*ชี้แจง*
เอาคอมเมนต์ #15 ออกตามความต้องการของเจ้าของคอมเมนต์นะคะ

#16 By อีฟ on 2009-10-02 17:05

อ๊า กว่าจะมาเมนต์ได้

พูดไม่ออกแฮะ ชอบการเขียนเปรียบเทียบขนานแบบนี้มาก มันมีพลังมากในการสื่อความรู้สึกconfused smile

มองดูแล้วสองคนนี้คงจะมีหนทางระหว่างกันอีกยาวไกล อย่าเผลอใจฝ่อไปก่อนล่ะ หึๆๆๆๆๆ


งานนี้เกลต้องขอบคุณแม่หมอเซ่!!!

#17 By Esther on 2009-10-03 07:45

ดูดิบๆสมเป็นความคิดในหัวดีค่ะ ตอนแรกว่าจะอ่านแค่ดาริลกับอาคม สงสัยต้องไปหาของคนอื่นอ่านด้วยแล้วสิ

#18 By talalan on 2009-10-03 12:44

ถ้าตัดสินใจได้เด็ดขาด จบอย่างแฮปปี้ ก็คงไม่ใช่เกล

คล้ายอย่างที่เชคบอก
น้ำตาลว่าในหัวเกลตอนนี้เหมือนแผ่นเสียงตกร่อง

ยินดีที่จะทำอะไรซ้ำๆ เดิม มากกว่าที่จะหยิบแผ่นเสียงออกแล้ววางใหม่ โดยไม่คิดเสี่ยงว่า 1.แผ่นฟังได้เหมือนเดิม 2. แผ่นเป็นรอย ฟังไม่ได้กระทั่งช่วงที่ตกร่องเมื่อครู่ เกลไม่เสี่ยง ไม่ต้องการเสี่ยง ไม่รู้จะทำไปทำไม เพราะคิดแต่ว่าถ้าทำ มันอาจจะมีเอฟเฟกต์กับคนอื่น

จริงๆ เขาเป็นคนใจดี ? หรือบางทีแค่ไม่อยากให้เกิดเรื่องราวระหว่างตนเองและรอบข้าง เพื่อสร้างความผูกพัน หรือความเกี่ยวข้อง เพราะเมื่อมันเกิดมาแล้ว เขารู้สึกว่าตัวเองจะต้องดูแลตรงนั้น ต้องตอบรับ ไม่อาจจะปฏิเสธ สาเหตุน่ะเหรอ ย้อนอ่านเลย

ให้ตายเหอะ ฉันเองยังเมนต์ตกร่องตามเกลไป 555+


ท้ายสุดน้ำตาลบอกไม่ได้ว่าอยากให้เกลอยู่กับใคร
จะว่ากันจริงๆ ในสายตาน้ำตาล (พูดได้ไหมนะ...พูดเลยละกัน)


คิดว่ามันไม่ใช่ทั้งสอง มัน too much ไปทั้งสองฝ่ายเลยล่ะ sad smile

#19 By [BT] Shila @ Brown Sucre Bar on 2009-10-07 15:33