EVE

 

ตื่นสาย  ผิดแผน  อดดูสตาร์เทรคพากย์ไทย

เดินหงุดหงิดงุ่นง่านอยู่พักใหญ่  ตัดสินใจเลี้ยวเข้าร้านหนังสือ

.

.

.

แล้วก็ได้เล่มนี้ติดมือกลับมา

.

.

.

 

 

Star Trek - Academy

Collision Course

โดย William Shatner

 

ยังอ่านไม่จบ  นี่ไม่ใช่การรีวิวนิยาย แค่อยากสกรีมดังๆ ลงบล็อค

(BTW - ถ้าอยากอ่านรีวิว คลิก >>>ที่นี่<<<)

 

*คำเตือน  ต่อจากนี้มีสปอยล์ภาพยนตร์  แค่นิดหน่อย*

.

.

.

 

อยากรู้มั้ย?

ถ้าไม่มีอีตานีโรย้อนเวลามาป่วนอดีต  Kirk กับ Spock จะพบรักกันยังไง?

เล่มนี้มีคำตอบค่ะ

 

แอร๊ย~อย่างที่บอกน่ะค่ะ

เนื้อหาในเล่มเล่าถึงวีรกรรมของเด็กหนุ่มหัวขบถสองคน  และการพบกันครั้งแรกของพวกเขา

ในเวอร์ัชั่นที่ไม่มีโรมิวลันจากอนาคตมาสอดให้เสียเรื่อง (ฮา)

 

ไม่ต้องบอกก็รู้(แต่อยากบอก) หนุ่มคนแรก คือ James T. Kirk อายุ 17

*กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เน้น - 17 ขวบ กำลังน่ากิน!*

 

และคนที่สองคือลูกครึ่งมนุษย์-วัลแคน Spock อายุ 19...ตามเวลาโลก

*กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อา...(-///-) ....สป็อคเพิ่งจะ...19!!!*

 

.

.

.

กรี๊ด~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ด!!!

*แฮ่กๆ - สกรีมจนเหนื่อย*

แต่เหตุผลพอให้อภัยได้ใช่ไหมคะ?

 

ตอนนี้อ่านไปได้นิดหน่อย ไม่กล้าพูดอะไรมาก

แต่ส่วนตัว  อีฟคิดว่าแฟนๆ มิตรภาพลูกผู้ชวายของ Kirk*Spockไม่ควรพลาดนะคะ ฮิฮิ

 

.

.

.

 

 

 *******************************************************

 

 

ตัวอย่างเนื้อหาในเล่ม (สักบทละนิดละหน่อย...)

หลังจากสกรีมแล้วไม่รู้จะพิมพ์อะไรต่อ...เอาบางส่วนไปอ่านประกอบการตัดสินใจละกันนะคะ แหะๆ

 

บทที่ 1

That first night in San Francisco when it all began was cool and grey and thick with fog.
Soft billows of it drifted over the Academy, causing its tall locked gates to phase in and out of visibility for the teenager dressed in black, lost in the shadows across Pacific Street.

His name was Jim Kirk, and he was seventeen years old, plus five months. There was no fear in him, and there hadn't been for three years.

...

 

บทที่ 2

There was no logic to it,

 But as he made his way down the steep and narrow street to the waterfront, the Vulcan felt that everyone he passed was watching him.

His name  was Spock, and as time was measured on Earth he was just older than nineteen years. By other Earth standards, he was painfully thin, though that was a matter of genes, not choice. Vulcan was a desert world, and life there had adapted to extreme conditions and limited resources.

But then, in addition to being a child of Vulcan, his father's world, he was also a child of this world, his mother's

...

 

บทที่ ...?

 The Vulcan stood still as if too shocked to move.

 Kirk stepped forward, doing his best to look alarmed and contrite. "Okay, so I started a fight when this alien hit me, but---"

Gilfillan gave Kirk a firm push on his shoulder to get him and his companion started toward the SCIS car.

Kirk tried to twist away, Protesting. "That guy tried to put something in my pocket and I pushed it away."

But the agents weren't listening and the Vulcan was not resisting.

The inside of the car's back passenger compartment was uncomfortable and covered with a seamless coating of an easy-to-disinfect nanofilm to which nothing would stick --- except the lingering odors from a hundred other prisoners. Kirk grimaced at the smell as he was thumped back in his seat and the restraints closed over him. He turned to look at the alien still cuffed to his wrist. The Vulcan stared straight ahead, his posture ramrod stiff.

Kirk frowned, leaned back, and closed his eyes as the car took off. "Well, this is going to be fun," he said.

The Vulcan offered no response.

Kirk sighed. This was going to be a longer night than he had planned. He might as well make the best of it.

"Jim Kirk," he said.

"Spock."

 

 *******************************************************

 

 

สุดท้ายนี้

"Live Long and Prosper"

นะคะทุกคน~ XD

(แอร๊ย...เห็นขี้เล็บด้วยล่ะ! orz)