EVE

 

ตอนที่แล้ว Gael 001: 17/11/28

(ยังอุตส่าห์มีภาพ...OTZ ถ้าสีแหม่งๆ ก็ขอโทษด้วยนะคะ)

 

Gael 002 - Roland

 

0.

โรแลนด์เป็นเพื่อนสมัยเด็กของผม
เราไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน  แต่พบกันโดยบังเอิญในวันแดดจัด
เขาตัวสูงกว่าผมเกือบสามนิ้ว  รูปร่างแข็งแรง  มีผมสีน้ำตาลเข้มยุ่งเหยิง
“ฉันจะเป็นช่างภาพ  จะถ่ายภาพในสนามรบ!” เขาประกาศก้อง  ผมนั่งอึ้ง  ตอนนั้นผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‘ช่างภาพ’ มีหน้าที่อะไร
ยังจำได้ว่า...  ทันทีที่โรแลนด์ยกมือขึ้น  ผมรีบเอาถังครอบหัว  คิดว่าเขาจะชก
แต่โรแลนด์ก็แค่ยกถังออก  จับมือผมเขย่า
ผมเป็นพวกม้าตีนปลาย  แต่ก่อนตัวเล็กกว่าเด็กอื่น  แถมหน้าตากวนประสาทโดยธรรมชาติ  ดังนั้นจึงตกเป็นเป้าการกลั่นแกล้ง  หากโรแลนด์จะรังแกผมก็คงไม่แปลก  แต่เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น  ไม่เคยทำ  ตรงกันข้าม  เขาไม่ลังเลที่จะซัดกับเด็กโตกว่าเพื่อปกป้องผม
“มันเป็นวิถีของฮีโร่  อเมริกันฮีโร่!”  ผมจำประโยคนี้ได้แม่น  แล้วยังจำได้ด้วยว่าโรแลนด์พูดไปร้องไห้ไป  เพราะเจ็บใจที่โดนอัดอยู่ฝ่ายเดียว  ผมซึ่งควรจะเป็นคนโดนได้แต่นั่งกัดปากล่าง  ขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจ
แม้ผมจะไม่เคยไปอเมริกา  แต่ความประทับใจต่ออเมริกาได้เริ่มขึ้นในตอนนั้น

ครอบครัวของโรแลนด์ย้ายมาจากอเมริกา  และอีกไม่นานก็จะย้ายกลับไปอีก
โรแลนด์บอก  ผมจึงรีบเตรียมใจแต่เนิ่นๆ  พร้อมกันนั้นก็ตั้งเป้าหมายชีวิตแน่วแน่ว่าสักวันจะต้องไปอเมริกาให้ได้
…ไปดูฮีโร่อเมริกา
...ไปหาโรแลนด์

อเมริกาในความคิดผมกว้างเท่ากับเมืองที่เราอยู่เท่านั้นเอง

เราสมมติให้มุมหนึ่งของสวนเล็กๆ ในเมืองเป็นฐานทัพ  ทำการทดลองกับต้นไม้ใบหญ้าโดยใช้สารเคมีในห้องครัว  อาทิเช่น  เกลือ  พริกไทย  ฯลฯ  สมมติให้เป็นนั่นเป็นนี่ตามแต่สมองเด็กอายุเท่านั้นจะคิดได้
โรแลนด์รับบทเป็นฮีโร่ออกไปปราบองค์กรชั่วร้าย  ส่วนผมรับบทเป็นนักวิจัยที่คอยช่วยเขา
อย่าคิดว่าเราเล่นกันเหมือนเด็กอื่น  ยิ่งเล่นเรายิ่งจริงจัง  หาข้อมูลลึกขึ้นเรื่อยๆ  เราเซ็ตเวลาอยู่ที่ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง  โรแลนด์เป็นช่างภาพสงครามควบกับการเป็นฮีโร่สวมหน้ากาก  ส่วนผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นแนวหน้าของญี่ปุ่น...ญี่ปุ่น?...ตัวร้าย  เอาน่า  ผมเป็นคนดีที่ทรยศชาติเพื่อความถูกต้อง
ผมเริ่มสัมผัสเสน่ห์ของวิทยาศาสตร์ผ่านการเล่นสมมติบทบาทกับโรแลนด์  และทำเกรดได้ยอดเยี่ยม  เพราะหาข้อมูลสำหรับ ‘เล่น’ ล้ำหน้ากว่าที่เรียนในชั้น
ผมไม่รู้ตัวเลยว่าโรแลนด์มีอิทธิพลต่อชีวิตมากแค่ไหน  จนกระทั่งได้มาย้อนคิดดู
ส่วนโรแลนด์...  เขาไม่มีกล้องใช้  ดังนั้น  จึงเปลี่ยนเป็น ‘วาด’ แทนการถ่ายภาพ  เริ่มจากตัวขี้ก้าง  พัฒนาไปเป็นภาพเหมือน  ยิ่งนาน  โรแลนด์ยิ่งวาดภาพได้เร็วมาก  และเหมือนมาก  ราวกับใช้กล้องในจินตนาการจับภาพได้จริงๆ  ผู้ใหญ่บางคนถึงกับพูดว่า  โรแลนด์คือศิลปินน้อยผู้มีพรสวรรค์  แต่โรแลนด์ไม่ยินดียินร้ายกับคำชมนั้น  เขาอยากเป็นช่างภาพสงครามต่างหาก  โชคร้ายที่แม้แต่พ่อแม่ก็ยังไม่เข้าใจความต้องการนี้  โรแลนด์บ่นยาวเหยียดเมื่อพ่อซื้ออุปกรณ์วาดภาพราคาแพงระยับให้เป็นของขวัญวันเกิด  แทนที่จะเป็นกล้องแมน่วลราคาถูกที่เขาเล็งไว้

แล้ววันหนึ่ง  โรแลนด์ก็ยกภาพวาดทั้งหมดของเขาให้ผม
ความซื่อบื้อทำให้ผมไม่ทันเอะใจอะไร  วันนั้นทั้งวัน  เราใช้เวลาทั้งหมดในการเล่นบทบาทสมมติ  สิ่งที่แตกต่างออกไปมีเพียงกล้องที่คอโรแลนด์  ดูเหมือนเขาจะแอบเอาออกมาจากบ้าน  เขาถ่ายรูปฐานทัพของเรา  ถ่ายรูปผม  ถ่ายรูปท้องฟ้า  และสัญญาว่าเมื่อล้างฟิล์มแล้วจะเอามาให้ดู  เราแยกย้ายกันกลับบ้านตามปกติ

จากนั้น  ผมไม่ได้พบโรแลนด์อีกเลย
 

----------------

EVE: ฮึก...คอมเครื่องใหญ่ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน...ส...ส...ส...เสียอีกแล้วค่ะ!  เพิ่งเอาไปรักษามาเองแท้ๆ  โธ่  คุณคอม  ปีนี้อาการแย่....

ใช้โน้ตบุคแทนก็ไม่เคยมือ  (หน้าจอไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย)

เมื่อวานนี้นะ ตอนปิดคุณคอม...เค้าก็ไม่พูดว่า 'Open' แล้วด้วยล่ะ! โฮ~~~~ (คอมอีฟเวลาปิด  จะพูดเสียงนุ่มๆ ว่า Open ค่ะ - คุณเชคกับแทงโก้รู้สึกจะเคยได้ยินนะ 555+)

ปล.คราวนี้อัพสั้น  สะเทือนใจ  คอมป่วย (เกี่ยวมั้ย?) เรื่องของเกลกับโรแลนด์...มีต่อ ขอยืมตัวคุณเจ้าเมืองด้วยนะคะ

ปล.2 แล้วจะอัพเรื่องความสัมพันธ์กับชาวเมืองคนอื่นเรื่อยๆ นะคะ จะทยอย EMS. ไปขอนะคะทุกคน รักนะจุ๊บๆ