[FanFic] CA2 Rumlow/Bucky : Kiss

posted on 07 Apr 2014 20:55 by eveba in Fiction

Captain America 2: The Winter Soldier Fan Fiction

Kiss

Rumlow/Bucky

1

 

ริมฝีปากคู่นั้นนุ่ม...ชื้น...แต่เย็นเฉียบ...

            เย็นเหมือนเนื้อสดเพิ่งหลุดจากตู้แช่

                บร็อค รัมโลว์ สัมผัสริมฝีปากนั้นด้วยปลายนิ้ว  และด้วยริมฝีปากของเขาเอง...เนิ่นนาน  ก่อนจะถอยออกเพื่อมองเข้าไปในดวงตาเลื่อนลอยของเจ้าของริมฝีปาก

                “ไง...เจ้าหญิงนิทรา”  เขากระซิบเบา ๆ  หัวเราะกับคำเรียกขานที่ตนใช้  “เดี๋ยวเราก็ต้องทำความรู้จักกันใหม่อีกแล้วซิ”

                แม้จะพูดเบา  แต่เสียงของเขาก็ดังชัดเจนในห้องเตรียมการที่เงียบสงัด  ปลอดคน  ไม่เกินสิบนาที..เจ้าหน้าที่ทั้งหลายก็จะเข้ามาเตรียม ‘อาวุธ’ ชิ้นนี้ให้พร้อมใช้งาน  เวลาสิบนาทีนี้มีค่ายิ่งสำหรับเขา

                รัมโลว์ฝืนยิ้ม  ตอนนี้คนที่อยู่เบื้องหน้าเขาไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตา  ตื่น  ได้ยิน  มองเห็น  แต่ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น  ครั้งนี้ก็เป็นเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา

                รัมโลว์จับมือสองข้างของคนตรงหน้าขึ้นมาสัมผัสใบหน้าของตนเอง  มองเข้าไปในดวงตาที่ว่างเปล่า  และกวาดตาสำรวจใบหน้าที่ปราศจากอารมณ์โดยสิ้นเชิงนั้น

                ...กลวง

                เขาควรทำใจได้แล้วว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเป็นแค่อาวุธสังหาร  ความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับภารกิจก่อนหน้า รวมถึงความทรงจำที่มีร่วมกับเขาถูกล้างหายไปหมดสิ้น  แต่...

                “ไม่เป็นไร  แล้วเราจะสร้างความทรงจำขึ้นมาใหม่  จะถูกลบไปอีกกี่ครั้งก็ช่างหัวมันเถอะ”

                เขาไม่เคยนึกฝันว่าตนเองจะเกิดความรู้สึกเช่นนี้ต่อบุคคลที่ไม่ควรมีความรู้สึกอะไรด้วย

                Codename: Winter Soldier ....มือสังหารของไฮดร้า...หรือที่ถูก...อาวุธสังหารชิ้นหนึ่งของไฮดร้า

                ตั้งแต่แรกเห็นในวัยหนุ่ม  รัมโลว์รู้สึกว่าตนถูกดึงดูดเข้าหาอีกฝ่าย  มันใกล้เคียงกับการตกหลุมรักอาวุธปืนอานุภาพรุนแรงที่มีเพียงกระบอกเดียวในโลก  หรือความอยากครอบครองคัสตอมคาร์สมรรถนะเยี่ยมที่คนอื่นเป็นเจ้าของ  ยิ่งเมื่อได้ทำภารกิจร่วมกันก็ยิ่งไม่อาจถอนสายตาจากอีกฝ่าย  แต่เมื่อเวลาผ่านไป  ความรู้สึกนั้นก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป  มันกลายเป็นความผูกพันในฐานะเป้าหมายให้ดำเนินรอยตาม...ในฐานะสหายศึก

                ...และกลายเป็นความผูกพันในรูปแบบที่เหนือขึ้นไปกว่านั้น

 

                เข้าขากันได้...ฝากชีวิตไว้ในมือกันและกันได้

                ในเส้นทางเสี่ยงอันตราย  รัมโลว์ต้องการคนเช่นนี้อยู่ข้างกาย

                เขารอคอยที่จะได้ทำภารกิจร่วมกับวินเทอร์โซลเยอร์อีกครั้ง...และอีกครั้ง...แม้ว่าโอกาสเหล่านั้นจะมีเพียงน้อยนิด

 

                ตอนแรกรัมโลว์เพียงแต่แปลกใจ...และไม่พอใจ...ที่อีกฝ่ายทำเหมือนไม่เคยพบเขามาก่อนในทุกครั้งที่ต้องกลับมาทำภารกิจร่วมกัน  ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นระหว่างกันจะหยั่งลึกลงไปมากแค่ไหน  เมื่อพบกันในภารกิจใหม่....ทุกอย่างนับจากศูนย์  เหมือนถูกรีเซ็ต  แต่หลังจากรู้สภาพที่แท้จริงของวินเทอร์โซลเยอร์  ความรู้สึกของเขาก็เปลี่ยนไป

                “...นายไม่ต้องจำอะไรได้หรอก  เรื่องของเรา...ฉันจะเป็นคนเก็บรักษาเอง”  รัมโลว์เอ่ย  ยังคงมองอีกฝ่ายเต็มตา

                เมื่อเขาคลายมือ  มือทั้งสองข้างของวินเทอร์โซลเยอร์ก็ตกลงบนตัก  ใครจะนึกฝันว่ามัจจุราชที่มีฝีมือน่าสะพรึงในสมรภูมิ  พอพ้นจากภารกิจก็มีสภาพไม่ดีไปกว่าตุ๊กตายัดนุ่น...

                รัมโลว์เม้มปาก  ปัดปอยผมสีเข้มให้พ้นจากวงหน้าของอีกฝ่าย

                แม้ตัวจริงของวินเทอร์โซลเยอร์....เจมส์ บูแคแนน บาร์นส์ ‘บัคกี้’...จะเป็นทหารจากยุคสงครามโลกครั้งที่สอง  แต่รูปลักษณ์ภายนอกขณะนี้ดูไม่ต่างอะไรจากคนรุ่นหนุ่ม...

                รูปลักษณ์ภายนอกเป็นเช่นนี้...ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี...ก็ไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย

                มีแต่รัมโลว์ที่เปลี่ยนแปลงไป...